„Quebec Jazz” jest częścią programu powiązanego z czterechsetną rocznicą założenia miasta Quebec mającą na celu promocję kultury Quebecu przy współpracy z pochodzącymi stąd wykonawcami jazzowymi.

François Bourassa jest pianistą jazzowym. W swojej twórczości inspiruje się zarówno pracą współczesnych twórców (Thelonius Monk, Brad Mehldau, Amando Anthony „Chick” Corea), jak i muzyką z okresu klasycyzmu i romantyzmu.
Bourassa założył swój pierwszy zespół, François Bourassa Trio, w roku 1983 – w jego skład wchodzili wówczas bracia Boisvert, Yves i Guy, grający na perkusji i basie, oraz sam Bourassa jako pianista.
Szczególnie pomyślne dla grupy okazało się lato 1985 i impreza Montreal Jazz, kiedy muzykom udało się zdobyć nagrodę Concours Bose. Nieco później zespołowi Bourassy przyszło reprezentować Kanadę podczas koncertu „Radiodiffusion europeénne” i wydać swój pierwszy album zatytułowany „Reflet 1” (1986), nominowany do nagrody Felix Award w październiku tego samego roku.

Sprawy potoczyły się szybko. Trio wystąpiło podczas Festival de Lanaudier w lipcu 1986 oraz wiosną następnego roku wraz z Dizzie Gillespie. Zagrali również na Festiwalu Trzech Rzek, a także festiwalach jazzowych w Toronto i Belgii. Oczywiście, ich występy oraz msze jazzowe odprawiane na prośbę Ojców Dominikanów stały się również stałym punktem dorocznego festiwalu w Montrealu. Grupa prezentowała też swój talent w rozlicznych maison de la culture i centrach kulturalnych. Do innych miejsc, w których Trio miało okazję występować, należy Le Petit Champlain oraz Le Grand Theatre w Quebecu, a także Le Domanie Forget w Charlevoix. Zespół regularnie grał serie koncertów w rozmaitych miastach prowincji Quebec: Chicoutimi, Gaspe, lles-de-la-Madeleine, Montrealu, Baie James i innych, często zdarzało im się również otrzymywać zaproszenia do występów w radiu i telewizji. W marcu 1990 roku Trio po raz pierwszy wystąpiło w Kanadzie Zachodniej. W roku 1993 doszło do wydania ich następnego albumu, „Jeune Vieux Jeune”, w 1996 roku powstało „Echo”, a w latach 1998 i 2001 zespół nagrał dwie płyty wraz z André Lerouxem: „Cactus” i „Live” – zapis koncertu w Toronto.

Nieco później, w roku 2003, François Bourassa zamienił swoje trio w kwartet i nagrał album zatytułowany „Indefinite Time”. Tu na perkusji słyszymy Australijczyka Grega Ritchie, a na saksofonie André Lerouxa; z dawnego składu pozostaje tylko jeden z braci Boisvert i sam Bourassa. Nowe dzieło Kanadyjczyka charakteryzuje się gęstą atmosferą i zawiłością kompozycji. Jest to jedna z tych płyt, na których dużo się dzieje – zmiany tonacji i taktu, błyskotliwą współpracę muzyków, posmak muzyki latynoskiej – i przy każdym przesłuchaniu odbiorca odkrywa na niej coś nowego. Kolejna płyta kwartetu, zawierająca osiem ścieżek „Rasstones”, została wydana w roku 2007 przez wytwórnię Disques Effendi.